TaskBeat
Logo Zakątek 21 Stowarzysznie rodziców i przyjaciół dzieci z zespołem Downa

Zespół Downa. Jak skorzystać z pomocy?

Kategorie:
Genetyka

Choroby:
Zespół Downa
Poleć stronę
Zespół Downa. Jak skorzystać z pomocy?

Jakie ulgi, świadczenia i uprawnienia przysługują niepełnosprawnym dzieciom i ich rodzicom?

Orzeczenie o niepełnosprawności jest dokumentem potwierdzającym niepełnosprawność dziecka. Niewątpliwie Wy, Rodzice dzieci z zespołem Downa powinniście zadbać o uzyskanie takiego dokumentu. Wprawdzie sam fakt posiadania orzeczenia nie jest równoznaczny z automatycznym przyznaniem ulg, świadczeń i uprawnień, ale na jego podstawie różne instytucje (np. samorządowe instytucje pomocowe) przyznają prawa, których zakres regulowany jest osobnymi ustawami i rozporządzeniami.

Świadczenia rodzinne

Do świadczeń rodzinnych zaliczamy: zasiłek rodzinny, dodatki do zasiłku rodzinnego (m. in. z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka), zasiłek pielęgnacyjny, świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem.

Zasiłek rodzinny

<div class="speech-bubble"><div class="speech-bubble-up"><div class="speech-mark-left"></div><em><a href="http://pastylka.pl/forum/zespol-downa/11456,pamietnik-ciazy-spisany-przez-mame-ani-urodzonej-z-zespolem-downa">Pamiętnik ciąży spisany przez mamę ani urodzonej z zespołem downa</a><br /> - Pastylka</em><div class="speech-mark-right"></div></div><div class="speech-bubble-down"><strong>Podyskutuj na forum!</strong></div></div>

Zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka. Przysługuje rodzinom, w których miesięczny dochód netto na osobę nie przekracza 504 zł, a w przypadku, gdy członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne – kwoty 583 zł. Zasiłek rodzinny przysługuje na dziecko do 18 roku życia (jeżeli uczy się w szkole – do 21 roku życia). Zasiłek rodzinny przysługuje do 24 roku życia dziecka, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub szkole wyższej i legitymuję się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności. Zasiłek rodzinny wypłacany jest zarówno rodzicom, prawnym lub faktycznym opiekunom dziecka (do wniosku należy dołączyć informację sądu o toczącym się postępowaniu w sprawie o przysposobienie dziecka), jak i pełnoletniej osobie uczącej się. W przypadku gdy dochód rodziny lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lubosobę uczącą się do zasiłku rodzinnego, o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie przysługuje.

Zasiłek rodzinny nie przysługuje, jeżeli:

  • Dziecko lub osoba ucząca się pozostają w związku małżeńskim.
  • Dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie (dom pomocy społecznej, placówka opiekuńczo – wychowawcza, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, areszt śledczy, zakład karny, zakład opiekuńczo – leczniczy, zakład pielęgnacyjno – leczniczy) albo w rodzinie zastępczej.
  • Osoba ucząca się została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie;
  • Dziecko lub osoba ucząca się jest uprawniona do zasiłku rodzinnego na własne dziecko.
  • Osobie samotnie wychowującej dziecko nie zostało zasądzone świadczenie alimentacyjne na rzecz dziecka od jego rodzica, chyba że: rodzice lub jedno z rodziców dziecka nie żyje, ojciec dziecka jest nieznany, powództwo o ustalenie świadczenia alimentacyjnego od drugiego z rodziców zostało oddalone, sąd zobowiązał jednego z rodziców do ponoszenia całkowitych kosztów utrzymania dziecka i nie zobowiązał drugiego z rodziców do świadczenia alimentacyjnego na rzecz tego dziecka.

Dodatki do zasiłku rodzinnego

  • Dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Przysługuje osobie uprawnionej do urlopu wychowawczego, nie dłużej jednak niż przez okres:
  • 24 miesięcy kalendarzowych,
  • 36 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu,
  • 72 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Nie przysługuje, osobie, która:

  • bezpośrednio przed uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego pozostawała w zatrudnieniu przez okres krótszy niż 6 miesięcy,
  • podjęła lub kontynuuje zatrudnienie lub inną pracę zarobkową w okresie korzystania z urlopu wychowawczego,
  • dziecko przebywa w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu, w żłobku albo w przedszkolu, z wyjątkiem dziecka legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności przebywającego w żłobku albo w przedszkolu z powodów terapeutycznych oraz dziecka przebywającego w zakładzie opieki zdrowotnej (chyba, że dziecko znajduje się w zakładzie opiekuńczo – leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno- opiekuńczym – wtedy dodatek nie przysługuje);
  • oraz w innych przypadkach zaprzestania sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem
  • w okresie urlopu wychowawczego korzysta z zasiłku macierzyńskiego.
  • Dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Przysługuje samotnie wychowującym dziecko matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli nie zostało zasądzone świadczenie alimentacyjne na rzecz dziecka od drugiego z rodziców dziecka, ponieważ: drugi z rodziców dziecka nie żyje lub ojciec dziecka jest nieznany. Dodatek przysługuje również osobie uczącej się, jeżeli oboje oboje rodzice osoby uczącej się nie żyją.m Wysokość dodatku to 170 zł miesięcznie na dziecko, nie więcej jednak niż 340 zł na wszystkie dzieci lub 250 zł miesięcznie na dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, nie więcej jednak niż 500 zł na wszystkie dzieci.
  • Dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego. Dodatek przysługuje matce, ojcu opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, a także osobie uczącej się na pokrycie zwiększonych wydatków związanych z rehabilitacją lub kształceniem dziecka w wieku do ukończenia 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności; a także powyżej 16 roku życia do ukończenia 24 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności.
  • Dodatek z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole, poza miejscem zamieszkania.
  • Zasiłek pielęgnacyjny przyznawany jest w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz osobie, która ukończyła 75 lat. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w rodzinie zastępczej lub w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, jeżeli pobyt osoby i udzielane przez tę instytucję świadczenia częściowo lub w całości finansowane są z budżetu państwa albo z Narodowego Funduszu Zdrowia. Nie przysługuje również osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego. Wysokość zasiłku to 153 zł miesięcznie.
  • Świadczenie pielęgnacyjne związane jest z rezygnacją z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Przysługuje rodzinom, w których miesięczny dochód netto na osobę nie przekracza 583 zł. Wypłacany jest zarówno rodzicom lub faktycznemu opiekunowi dziecka (do wniosku należy dołączyć informację sądu o toczącym się postępowaniu w sprawie o przysposobienie dziecka). Świadczenia pielęgnacyjne nie przysługują, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty socjalnej, zasiłku stałego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego; osoba wymagająca opieki pozostaje w związku małżeńskim, lub została umieszczona w rodzinie zastępczej albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej; osoba w rodzinie ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury na to dziecko; osoba w rodzinie ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, albo do świadczenia pielęgnacyjnego na to lub na inne dziecko w rodzinie.  Dotychczas postępowania w sprawie świadczeń rodzinnych, opiekuńczych i alimentacyjnych prowadziły Ośrodki Pomocy Społecznej. Od 1 lipca 2008 roku zadania te przejmują Urzędy Dzielnic, adekwatnie do miejsca zamieszkania

Edukacja

Od momentu stwierdzenia u Waszego dziecka niepełnosprawności aż do rozpoczęcia nauki w szkole, możecie Państwo uzyskać wykwalifikowaną pomoc, której celem jest tak zwane „wczesne wspomaganie rozwoju”. Zgodnie z ustawą, wczesne wspomaganie rozwoju dziecka to zespół działań, których celem jest pobudzanie psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka. W celu uzyskania opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju, rodzice składają wniosek w poradni psychologiczno- pedagogicznej. Wczesne wspomaganie może być organizowane w przedszkolu, szkole podstawowej, w specjalistycznych ośrodkach oraz w publicznej poradni psychologiczno- pedagogicznej. Dyrektor danej placówki powołuje zespół specjalistów, którzy przygotowują indywidualny program dla dziecka i realizują zajęcia. Miejsce prowadzenia zajęć w ramach wczesnego wspomagania ustala dyrektor placówki, w uzgodnieniu z rodzicami (prawnymi opiekunami) dziecka. Zajęcia mogą być prowadzone także w domu rodzinnym, w szczególności z dziećmi, które nie ukończyły 3 roku życia. Zajęcia mają charakter indywidualny, a organizuje się je w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu, w zależności od możliwości psychofizycznych i potrzeb dziecka. W przypadku dzieci, które ukończyły 3. rok życia, zajęcia w ramach wczesnego wspomagania mogą być prowadzone w grupach liczących 2. lub 3. dzieci, z udziałem ich rodzin. Wskazania do nauczania w szkole specjalnej i nauczania indywidualnego wydaje poradnia psychologiczno-pedagogiczna. Możliwe jest także nauczanie w klasach lub oddziałach integracyjnych. Prawo mówi, że w klasie integracyjnej powinno być 3-5 dzieci niepełnosprawnych w klasie 15-20 osobowej. Wskazania do takiego rodzaju placówki powinna wydać poradnia psychologiczno- pedagogiczna w rejonie (potrzeba kształcenia specjalnego w klasie integracyjnej). Czasami dysfunkcje rozwoju dziecka są tak poważne, że niemożliwe jest włączenie dziecka do systemu integracyjnego. Pamiętajcie, aby zawsze decyzje o sposobie kształcenia Waszych pociech podejmować w ścisłej współpracy ze specjalistami z poradni psychologiczno- pedagogicznych, aby uniknąć naruszenia prawa Waszych dzieci do nauki zgodnie z ich możliwościami. Zwracamy uwagę, że dziecko niepełnosprawne ma prawo uczyć się na terenie ogólnodostępnej szkoły publicznej (masowej). Uczniowie znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej mogą ubiegać się o pomoc mającą charakter socjalny to jest w postaci stypendiów i zasiłków szkolnych.

  • Stypendium szkolne może otrzymać uczeń znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej, wynikającej z niskich dochodów na osobę w rodzinie.
  • Zasiłek szkolny może być przyznany uczniowi znajdującemu się przejściowo w trudnej sytuacji materialnej z powodu zdarzenia losowego.

Organizacje pozarządowe

Programy pomocowe dla osób niepełnosprawnych są reali zowane także przez liczne organizacje pozarządowe. Warto szukać informacji o takich przedsięwzięciach. Oferta organizacji pozarządowych często dopełnia projekty państwowe i samorządowe. W ramach programów można np. uzyskać dofinansowanie do karnetu na siłownię czy basen, czy wziąć udział w bezpłatnych zajęciach rehabilitacyjnych lub edukacyjnych, czy choćby skorzystać z poradnictwa z zakresu różnych specjalności: prawniczych, medycznych, psychologicznych itp. Informacje na temat aktualnie prowadzonych projektów możecie Państwo znaleźć w różnych instytucjach, których klientami są osoby niepełnosprawne, a także na stronie internetowej organizacji pozarządowych: www.ngo.pl

Opieka zdrowotna i rehabilitacja

W okresie wakacyjnym możecie Państwo skorzystać z turnusu rehabilitacyjnego. To zorganizowana forma aktywnej rehabilitacji połączona z elementami wypoczynku, której celem jest ogólna poprawa psychofizycznej sprawności oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników, między innymiprzez nawiązywanie i rozwijanie kontaktów społecznych, realizację i rozwijanie zainteresowań, a także przez udział w innychzajęciach przewidzianych programem turnusu. Udział w turnusie rehabilitacyjnym jest raz w roku dofinansowywany przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Uprawnienie do dofinansowań posiadają osoby niepełnosprawne (zarówno dzieci jak i osoby dorosłe). O dofinansowanie udziału w turnusie rehabilitacyjnym można ubiegać się w Powiatowych Centrach Pomocy Rodzinie lub poprzez pracowników socjalnych obsługujących teren zamieszkania wnioskodawcy. Do udziału w turnusie rehabilitacyjnym kieruje lekarz. Na wyraźne i uzasadnione zalecenie lekarskie, osobie niepełnosprawnej podczas trwania turnusu przysługujeopiekun, którego pobyt może być dofinansowywany ze środków PFRON. Warto wiedzieć, że osobom upośledzonym umysłowo w stopniu znacznym lub głębokim przysługują bezpłatne usługi dentystyczne wykonywane w znieczuleniu ogólnym (w gabinetach, które podpisały kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia). Możecie także ubiegać się o dofinansowanie zaopatrzenia osób niepełnosprawnych w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Wprawdzie środki pomocnicze i przedmioty ortopedyczne dofinansuje NFZ, ale zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze realizowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia może wymagać finansowego udziału własnego (częściowa odpłatność). Zdarza się również, iż ustalony limit ceny na dany przedmiot jest za niski, by zrealizować zaopatrzenie bezpłatnie (cena zakupu wyższa niż ustalony limit). Osoby niepełnosprawne mogą wówczas ubiegać się o dofinansowanie zaopatrzenia ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji OsóbNiepełnosprawnych. Ponadto, dofinansowanie ze środków PFRON obejmuje szeroki asortyment „sprzętu rehabilitacyjnego” co oznacza możliwość ubiegania się o dofinansowanie przedmiotów, których nie ma na wykazach przedmiotów finansowanych przez NFZ. Dofinansowanie następuje na pisemny wniosek złożony do powiatowego centrum pomocy rodzinie (PCPR) właściwego dla miejsca zamieszkania osoby niepełnosprawnej. PCPR informuje szczegółowo o zakresie informacji, które wniosek winien zawierać. Dofinansowanie nie może obejmować kosztów poniesionych przedprzyznaniem środków finansowych. Wniosek o dofinansowanie zaopatrzenia w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze, osoba niepełnosprawna może złożyć w każdym czasie (nie ma terminów przyjmowania wniosków).

Urząd Skarbowy

Będąc opiekunem dziecka niepełnosprawnego możecie Państwo skorzystać z ulg i odliczeń od podatku jak i od dochodu.

  • Odliczenia od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Wydatki podlegające odliczeniomna cele rehabilitacyjne odlicza się od dochodu w roku, w którym zostały poniesione, w wysokości faktycznie poniesionej lub z zachowaniem ustalonych ustawą limitów. Wydatki na cele rehabilitacyjne podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie były finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub Państwowego  Funduszu Rehabilitacji OsóbNiepełnosprawnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek innej formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo finansowane z tych (innych) funduszy, odlicza się różnicę pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną z zakładowego albo państwowego funduszu rehabilitacji lub zwróconą z jakichkolwiek środków. Dowody poniesienia wydatków winny być wystawiane na osobę, która będzie dokonywać odliczenia. Wydatki na cele rehabilitacyjneoraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych mogą być odliczone od dochodu przez osobę niepełnosprawną, lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, jeśli jest nim: współmałżonek, dziecko własne i przysposobione, dziecko obce przyjęte na wychowanie, pasierb, rodzice, teściowie, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe.Warunkiem korzystania z ulgi na rehabilitację jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek, orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, wydanego przez powiatowy, miejski (lub wojewódzki) zespół ds. orzekania o stopniu niepełnosprawności lub decyzji, przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę socjalną albo rentę szkoleniową, wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia Powiatowego Zespołu ds Orzekania O Stopniu Niepełnosprawności.

Za poniesione na cele rehabilitacyjne uważa się między innymi wydatki na:

  • Adaptację i wyposażenie mieszkania oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
  • Przystosowanie pojazdów mechanicznych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
  • Zakup i naprawę indywidualnego sprzętu i urządzeń technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
  • Zakup wydawnictw oraz materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
  • Odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym.
  • Odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczoleczniczych i pielęgnacyjnoopiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne,
  • Opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa.
  • Kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia.
  • Leki – w wysokości stanowiącej nadwyżkę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł w roku podatkowym 2007. Warunkiem korzystania z tego odliczenia jest posiadanie pisemnego zaświadczenia lekarza specjalisty, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo).
  • Odpłatny, konieczny przewóz osoby niepełnosprawnej na niezbędne zabiegi leczniczo- rehabilitacyjne.
  • Używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne do lat 16, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym 2007 kwoty 2.280,00 zł.
  • Odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem na turnusie rehabilitacyjnym, lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym i pielę gnacyjno-opiekuńczym, lub na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia. Podstawą do odliczenia wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne jest posiadanie dowodu poniesienia tych wydatków. Nie wymagają udokumentowania wydatki na opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu, zaliczonych do I grupy inwalidztwa; utrzymanie psa przewodnika przez osoby niewidome zaliczone do I lub II grupy inwalidów; używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne do lat 16, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne. Od podatku dochodowego możecie Państwo odliczyć kwotę 1.145,08 zł na każde dziecko małoletnie lub uczące się (lub studiujące) w wieku do 25 roku życia. W przypadku dziecka, które otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny, odliczenie przysługuje bez względu na jego wiek.

Komunikacja

Na podstawie legitymacji osoby niepełnosprawnej możecie Państwo skorzystać z ulg przy przejazdach środkami publicznego transportu (PKP i PKS). Mówiąc ogólnie, wszystkie ulgi dotyczą pociągów osobowych, pospiesznych, ekspresowych drugiej klasy oraz autobusów zwykłych i przyspieszonych. Dzieci do ukończenia 4 r. ż. podróżują ze 100% zniżką, dzieci po 4 r. ż., ale przed rozpoczęciem obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego – ze zniżką 37%. Wymagane jest posiadanie dokumentu potwierdzającego wiek dziecka, zaświadczenie o odroczeniu obowiązku szkolnego – wydane przez dyrektora szkoły podstawowej. Dzieci i młodzież niepełnosprawna posiadają uprawnienie do ulgi 78% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego oraz autobusowego, na podstawie biletów jednorazowych lub miesięcznych imiennych – zgodnie z zasadami ogólnymi. Uprawnienie to obejmuje wyłącznie przejazd z miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu do przedszkola, szkoły, szkoły wyższej, placówki opiekuńczo- wychowawczej, placówki oświatowo-wychowawczej, specjalnego ośrodka szkolnowychowawczego, specjalnego ośrodka wychowawczego, ośrodka umożliwiającego dzieciom i młodzieży spełnianie obowiązku szkolnego i obowiązku nauki, ośrodka rehabilitacyjno wychowawczego, domu pomocy społecznej, ośrodka wsparcia, zakładu opieki zdrowotnej, poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej a także na turnus rehabilitacyjny – i z powrotem. W czasie podróży dzieci powinny posiadać dokumenty poświadczające uprawnienia np. legitymację przedszkolną dla dziecka niepełnosprawnego, legitymację szkolną dla uczniów dotkniętych inwalidztwem lub niepełnosprawnych, legitymację szkolną albo studencką wraz z jednym z dokumentów wymienionych poniżej. Dla dzieci i młodzieży nie uczęszczających do szkoły, ośrodka lub placówki o charakterze oświatowym albo szkoły wyższej takim dokumentem jest: legitymacja osoby niepełnosprawnej wystawiona przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania Niepełnosprawności, wypis z treści orzeczenia komisji lekarskiej ds. inwalidztwa i zatrudnienia (d. KIZ), stwierdzający zaliczenie do jednej z grup inwalidów, wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, stwierdzający częściową niezdolność do pracy, całkowitą niezdolność do pracy albo całkowitą niezdolność do pracy i niezdolność do samodzielnej egzystencji. Przy przejazdach do i z jednostek udzielających świadczeń zdrowotnych albo pomocy społecznej bądź organizujących turnusy rehabilitacyjne, wraz z dokumentem wymienionym powyżej wymagane jest zaświadczenie (zawiadomienie, skierowanie) określające termin i miejsce badania, leczenia, konsultacji, zajęć rehabilitacyjnych, zajęć terapeutycznych albo pobytu w ośrodku wsparcia, domu pomocy społecznej lub na turnusu rehabilitacyjnym, czy też potwierdzenie stawienia się na badania, konsultację, zajęcia rehabilitacyjne, zajęcia terapeutyczne. Jedno z rodziców lub opiekun towarzyszący w podróży dzieciom i młodzieży niepełnosprawnej posiadają uprawnienie do przejazdów z ulgą 78% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego, kolejowego oraz autobusowego, na podstawie biletów jednorazowych – zgodnie z zasadami ogólnymi. Uprawnienie to obejmuje wyłącznie przejazd z miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu do przedszkola, szkoły, szkoły wyższej, placówki opiekuńczo- wychowawczej, placówki oświatowo-wychowawczej, specjalnego ośrodka szkolnowychowawczego, specjalnego ośrodka wychowawczego, ośrodka umożliwiającego dzieciom i młodzieży spełnianie obowiązku szkolnego i obowiązku nauki, ośrodka rehabilitacyjno- wychowawczego, domu pomocy społecznej, ośrodka wsparcia, zakładu opieki zdrowotnej, poradni psychologiczno- pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, a także na turnus rehabilitacyjny – i z powrotem. Dokumentami potwierdzającymi uprawnienie opiekunów do ulgowych przejazdów są dokumenty dziecka – jeżeli przejazd odbywany jest wraz z nim lub zaświadczenie wydane przez przedszkole, szkołę, szkołę wyższą, ośrodek lub placówkę o charakterze oświatowym albo placówką opiekuńczo-wychowawczą, według określonego wzoru, w przypadku powrotu, po odwiezieniu dziecka na miejsce. Opiekunowie przewożący osoby niepełnosprawne własnym samochodem mogą ubiegać się o uzyskanie karty parkingowej, która umożliwia parkowanie na wyznaczonych miejscach dla osób niepełnosprawnych, a także niestosowanie się do niektórych znaków drogowych określonych w przepisach o ruchu drogowym. Kartę taką wydaje starosta. Za jej wydanie pobierana jest opłata w wysokości 25 zł. Karta powinna być umieszczona za przednia szyba pojazdu, w dobrze widocznym miejscu. Osoba niepełnosprawna o obniżonej sprawności ruchowej może uzyskać kartę parkingową na podstawie, wydanego przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności, orzeczenia o zaliczeniu do znacznego, umiarkowanego, lub lekkiego stopnia niepełnosprawności o przyczynie niepełnosprawności z kodu R lub N, lub na podstawie orzeczenia wydanego przez organy rentowe równoważnego, na mocy przepisów szczególnych, z orzeczeniami o niepełnosprawności (ZUS, KRUS i dawne orzeczenia KIZ). W przypadku osób niepełnosprawnych posiadających orzeczenia zaliczające do stopnia lekkiego, kartę parkingową wydaje się na podstawie wskazań zawartych w tym orzeczeniu. W przypadku orzeczeń wydanych przez organy rentowe równoważnych z orzeczeniami o stopniu lekkim, w których nie określono przyczyny niepełnosprawności, kartę parkingową wydaje się na podstawie orzeczenia, wraz z zaświadczeniem lekarskim potwierdzającym ograniczenie sprawności ruchowej. Posiadacz karty parkingowej może także ubiegać sie o wydanie tzw karty N+, która przypisana jest do konkretnego samochodu i umożliwia parkowanie bezpłatne w strefie płatnego parkowania na terenie Warszawy. Kartę N+ wydaje Urząd m. st. Warszawy w Biurach Obsługi Klienta Urzędów Dzielnic. Osoby uprawnione do otrzymania takiej karty to osoby niepełnosprawne w stopniu znacznym, lub osoby z innym stopniem niepełnosprawności z określona przyczyną schorzenia – narząd ruchu.

Prawo lokalowe

W prawie lokalowym osoby niepełnosprawne są również traktowane ulgowo. Każda osoba z orzeczoną niepełnosprawnością posiada prawo do lokalu socjalnego w przypadku eksmisji. Jeśli wyrok sądu nakazujący eksmisję dotyczy opiekunów dziecka niepełnosprawnego, to także mają oni prawo do lokalu socjalnego. Obowiązkiem Gminy, w tym przypadku, jest zapewnienie lokalu socjalnego.

Renta socjalna

Warto pamiętać, że Twoje dziecko nie będzie wiecznie słodkim maleństwem i za kilkanaście lat stanie się osobą dorosłą. Niestety, istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że nie będzie zdolne do podjęcia zatrudnienia, albo zdolność ta będzie w znacznym stopniu ograniczona. Osoby pełnoletnie, u których naruszenie sprawności organizmu nie pozwala na podjęcie zatrudnienia, a przy tym niepełnosprawność powstała przed 18 rokiem życia, mogą ubiegać się o przyznanie renty socjalnej – świadczenia alternatywnego dla osób, które nie nabyły uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy. Świadczenie to jest przyznawane i wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Oceny zakresu zdolności lub niezdolności do pracy dokonuje lekarz, orzecznik ZUS.

Jak uzyskać orzeczenie o niepełnosprawności?

W celu uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności dla osoby poniżej 16-go roku życia, powinniście Państwo w Miejskim lub Powiatowym Zespole do Spraw Orzekania złożyć wniosek o wydanie orzeczenia wraz z zaświadczeniem lekarskim, zawierającym opis stanu zdrowia dziecka (wydanym przez lekarza, pod którego opieką dziecko się znajduje) oraz wszelkie dokumenty medyczne, mogące mieć wpływ na ustalenie zakresu niepełnosprawności np. aktualne badania diagnostyczne, konsultacje specjalistyczne, ewentualne karty informacyjne z pobytów w szpitalu itp. Należy pamiętać, że zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia dziecka, wydane dla potrzeb Zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, jest ważne przez 30 dni i wniosek złożony po upływie terminu ważności zaświadczenia nie będzie kompletny. Druki wniosków i zaświadczeń lekarskich można pobrać osobiście w siedzibach Zespołów. Wzory te znajdują się także na stronie internetowej Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie www.wzon.pl. Znajdą tam Państwo wiele praktycznych informacji dotyczących ulg i uprawnień dla osób niepełnosprawnych. Zespół orzekający ma obowiązek rozpatrzenia wniosku w terminie jednego miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych (np. wymagających dostarczenia dodatkowej dokumentacji medycznej) w terminie dwóch miesięcy. Na posiedzenie składu orzekającego zostaniecie Państwo wezwani razem z dziećmi, z 14-dniowym wyprzedzeniem. Podczas posiedzenia, członkowie składu – powołani spośród specjalistów zatrudnionych w Zespole orzekającym – ustalą zgodnie z przepisami prawa oraz standardami medycznymi zakres niepełnosprawności oraz stopień ograniczeń, spowodowanych chorobą dziecka. Postępowanie orzecznicze opiera się głównie na kryteriach medycznych, z tym, że nacisk położony jest nie na przyczynę, lecz na skutki naruszenia sprawności organizmu dziecka. Orzeczenie może być wydane dziecku na czas nie dłuższy niż do 16-go roku życia. Po ukończeniu 16-go roku życia, osoba z zespołem Downa może uzyskać orzeczenie o jednym z trzech stopni niepełnosprawności. Po uzyskaniu orzeczenia, można wystąpić do Zespołu ds. Orzekania o wydanie legitymacji osoby niepełnosprawnej (druki w siedzibie Zespołu lub na stronie internetowej), które są honorowane np. przez komunikację miejską w Warszawie, komunikację transportu publicznego, instytucje kulturalne, ośrodki sportu i rekreacji itp.

Jeśli orzeczenie wydane przez Zespół orzekający budzi Państwa wątpliwości, co do zgodnościm ze stanem faktycznym, przysługuje Wam prawo odwołania od wydanego orzeczenia do Wojewódzkiego Zespołu za pośrednictwem Zespołu, który decyzję wydał. Od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu przysługuje natomiast odwołanie do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Postępowanie orzecznicze jest szczegółowo regulowane przez przepisy określające standardy postępowania, co ogranicza dowolność interpretacji i wydawanych decyzji.

Tagi: zespół downa, dzieci z zespołem downa, choroba downa, dziecko z zespolem downa, dziecko z zespołem downa, zespol downa, dzieci z zespolem downa

Dodaj komentarz do artykułu

Awatar
Gość
Wybierz nick i awatar!