TaskBeat

Biopsja. Rodzaje, wybór, zalety i wady biopsji.

Kategorie:
Onkologia
,
Zdrowie kobiety

Choroby:
Rak piersi
Poleć stronę
Biopsja. Rodzaje, wybór, zalety i wady biopsji.

Chociaż badanie fizykalne oraz badania obrazowe piersi są pomocne w wykrywaniu nieprawidłowości w sutku, jedynie analiza próby tkanki uzyskanej w biopsji umożliwia potwierdzenie rozpoznania raka piersi. W razie konieczności wykonania biopsji należy jednak pamiętać, że prawie 8 na 10 przypadków guzki w piersi znajdowane przy pomocy badań obrazowych okazują się zmianami łagodnymi.

Do potwierdzenia rozpoznania raka piersi wykorzystuje się dwa rodzaje biopsji: biopsję igłową oraz biopsję chirurgiczną.

Biopsja igłowa jest mniej inwazyjna i wykonuje się ją w przypadkach, kiedy guzek w piersi jest łatwo dostępny. Biopsje chirurgiczne wymagają wykonania nacięcia guzka lub otaczających tkanek w celu pobrania próbki tkanki. Zwykle przeprowadza się tę procedurę w znieczuleniu ogólnym i często w tym samym czasie, kiedy chirurgicznie usuwa się gruczoł piersiowy (usunięcie guza lub piersi – mastektomia)

<div class="speech-bubble"><div class="speech-bubble-up"><div class="speech-mark-left"></div><em><a href="http://pastylka.pl/forum/rak-piersi/39381,predyspozycje-do-zachorowania-na-raka-piersi">Predyspozycje do zachorowania na raka piersi</a><br /> - Gość</em><div class="speech-mark-right"></div></div><div class="speech-bubble-down"><strong>Podyskutuj na forum!</strong></div></div>

Po pobraniu wycinka tkanki z piersi, wysyła się go do pracowni histopatologicznej, gdzie przygotowuje się skrawek tkanki do obejrzenia pod mikroskopem. Lekarz histopatolog szuka zmian w kształcie i budowie komórek, na podstawie czego stwierdza się rozpoznanie raka piersi.

Biopsja cienkoigłowa

Biopsja cienkoigłowa jest najmniej inwazyjną metodą pobierania skrawka tkanki. Strzykawkę z cienką igłą, podobną do tej, jaką stosuje się do pobierania krwi, wprowadza się bezpośrednio do guzka. Lekarz wykonujący biopsję, aby naprowadzić igłę na odpowiednie miejsce albo delikatnie palpacyjnie wyczuwa guzek, albo wykorzystuje którąś z technik obrazowania (zwykle wykorzystywana jest ultrasonografia). Następnie niewielką ilość komórek aspiruje się przez igłę do strzykawki, aż do uzyskania objętości wystarczającej do przeprowadzenia badania. Badanie trwa tylko kilka minut i może być wykonane w gabinecie lekarskim. Zwykle nie jest wymagane znieczulenie ani zakładanie szwów.

Biopsja cienkoigłowa jest najczęściej stosowana w przypadkach, gdy guzek wydaje się być wypełnioną płynem torbielą. Usunięcie płynu z torbieli spowoduje jej zniknięcie, ale jeśli będzie ona budziła podejrzenia, analiza pobranego płynu dostarczy dalszych szczegółowych informacji na temat jej charakteru. Jeśli guz okaże się litą masą, komórki pobrane przez igłę będą przesłane do analizy histopatologicznej.

Wadą biopsji cienkoigłowej jest to, że podczas pobierania próbki, pobierane tkanki mogą ulec zniszczeniu. W niektórych przypadkach naturalny kształt tkanki może być zatarty, co utrudnia wykonanie analizy przez lekarza histopatologa i w rezultacie powoduje duże odsetek „fałszywie ujemnych” wyników badania. Dlatego też może zaistnieć konieczność wykonania biopsji kontrolnej w celu potwierdzenia rozpoznania.

Biopsja gruboigłowa

Biopsja gruboigłowa jest najczęściej wykonywanym rodzajem biopsji. Jest techniką minimalnie inwazyjną i może być przeprowadzana w gabinecie lekarskim lub w warunkach szpitalnych, ale wymaga zwykle zastosowania znieczulenia miejscowego fragmentu piersi, z którego będzie pobierana próbka tkanek do badań. Po wykonaniu biopsji piersi może być lekko zasiniona lub nieco bolesna przy dotyku.

Lekarz wykonuje niewielkie nacięcie na skórze przy pomocy specjalnej igły z tnącym brzegiem, a następnie po zlokalizowaniu guzka palpacyjnie lub wykorzystując ultrasonografię, wprowadza igłę w środek zmiany. Próbki tkanek zaaspirowane do igły, o wymiarach ok 10 mm na 2 mm, są usuwane przez wykonane wcześniej nacięcie. Po wykonaniu biopsji ta techniką na piersi może zostać zsinienie, ale rzadko na skórze pozostaje blizna. Ogólnie dostępne środki przeciwbólowe powinny łatwo złagodzić jakiekolwiek dolegliwości, które mogą być odczuwane przez jeden lub dwa dni po zabiegu. W odróżnieniu do biopsji cienkoigłowej, w biopsji gruboigłowej pobiera się większe próbki tkanki, w związku z tym prawdopodobieństwo uszkodzenia komórek jest mniejsze, co z kolei ułatwia badanie histopatologiczne i postawienie prawidłowego rozpocznia. Jednak wykonanie biopsji gruboigłowej może nie przynieść korzyści u pacjentek z bardzo małymi lub twardymi zmianami w piersi lub też, gdy guzek jest położony bardzo blisko ściany klatki piersiowej, tuż przy płucu.

Jeśli wymagane jest pobranie większego fragmentu taknki, można wykorzystać urządzenie wytwarzające próżnię, umożliwiające zaaspirowanie do strzykawki większej próbki. Taka biopsja próżniowa jest zmodyfikowaną wersją biopsji grubogiłowej i technika jej wykonania jest podobna. Wykonując próżniową biopsję gruboigłową, możliwe jest usunięcie całego guzka lub obszaru mikrozwapnienia.

Biopsja chirurgiczna

Biopsja chirurgiczna polega na usunięciu tkanki piersi – zwykle w znieczuleniu ogólnym – i dla większości kobiet nie jest pierwszą wykonywaną u nich biopsją. Wiarygodność rozpoznać raka piersi stawianych na podstawie biopsji gruboigłowej, jak i biopsji chirurgicznej, jest niemal identyczna. Czasami jednak, gdy nie ma wyczerpujących informacji, po przeprowadzeniu biopsji gruboigłowej wykonuje się biopsję chirurgiczną.

Jeśli planowane jest przeprowadzenie biopsji chirurgicznej, pacjentka jest przyjmowana do szpitala na jednodniowy pobyt. Zabieg wykonywany jest przez chirurga w warunkach sali operacyjnej, w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Jeszcze tego samego dnia pacjentka jest wypisywana ze szpitala. Największą korzyścią z przeprowadzenia biopsji chirurgicznej jest to, że histopatolog na podstawie badania dostarczanego fragmentu gruczołu piersiowego jest w stanie uzyskać najwięcej informacji na temat guza i otaczających go tkanek. Możliwe jest również prześledzenie brzegów guza, w poszukiwaniu śladów ewentualnego naciekania sąsiadujących tkanek.

Istnieją też jednak wady biopsji chirurgicznej. Na przykład, jej skutkiem może być blizna, która utrudni interpretację późniejszych mammogramów. Należy też wspomnieć o innych niewielkich czynnikach ryzyka towarzyszących każdej operacji, w tym możliwości zakażenia, krwawienia oraz zaburzeń związanych z gojeniem się rany pooperacyjnej i znieczuleniem. Chociaż głównym celem wykonywania biopsji chirurgicznej jest ustalenie rozpoznania, zabieg ten może też okazać się leczniczy, jeśli guz okaże się niewielki i uda się go usunąć całkowicie. W niektórych przypadkach (zwykle u kobiet z bardziej zaawansowaną postacią raka lub zmianą w sposób oczywisty świadczącą o złośliwym charakterze guza), wcześnie decyduje się o konieczności przeprowadzenia właściwego zabiegu chirurgicznego a biopsja chirurgiczna może być połączona z usunięciem guza lub amputacją piersi – mastektomią. U takich pacjentek głównym celem wykonywania biopsji chirurgicznej jest dostarczenie większej ilości informacji o raku, które mogą ułatwić podjęcie decyzji co do dalszego leczenia.

Wybór rodzaju biopsji

Podobnie jak w przypadkach większości procedur medycznych, każdy z rodzajów biopsji ma swoje zalety i wady. Jednak, ogólnie rzecz biorąc, wszystkie z metod (z wyjątkiem biopsji chirurgicznej) można wykonać szybko, a dyskomfort towarzyszy ich przeprowadzeniu lub długotrwałe ich następstwa są niewielkie.

Zalety i wady biopsji cienkoigłowej

Zalety biopsji cienkoigłowej

  • Najszybsza metoda;nie wymaga zakładania szwów chirurgicznych, rzadko pozostawia bliznę.
  • Najmniejsze prawdopodobieństwo powstania jakiegokolwiek dyskomfortu w czasie wykonywania zabiegu.
  • Nie jest wymagane żadne znieczulenie.
  • Przydatna zwłaszcza w przypadkach występowania torbieli.

Wady biopsji cienkoigłowej

  • Przydatna głównie do wykrywania lub leczenia torbieli.
  • Może być wymagane wykonanie kilku nakłuć igłą.
  • mniej dokładna niż inne metody, z powodu uzyskania niewielkiej próbki tkanki oraz możliwości uszkodzenia pobieranego materiału.

Zalety i wady biopsji gruboigłowej

Zalety biopsji gruboigłowej

  • Szybko wykonywana, z towarzyszącym niewielkim lub umiarkowanym dyskomfortem.
  • Krótko trwający zabieg.
  • Nie jest wymagane wykonanie nacięcia chirurgicznego; nie trzeba zakładać szwów chirurgicznych; zwykle nie pozostawia blizny.
  • Pobiera się większy fragment tkanki niż w biopsji cienkoigłowej, co umożliwia postawienie bardziej dokładnego rozpoznania.
  • Duża dokładność w uzyskiwanych rozpoznaniach oznacza możliwość rezygnacji z biopsji chirurgicznej, jeśli pobrany fragment tkanki ma łagodny charakter.

Wady biopsji gruboigłowej

  • Wymagane jest zastosowanie znieczulenia miejscowego.
  • Może być konieczne wykonanie kilku nakłuć igłą (chyba, że korzysta się z ultrasonografu do lokalizacji guza).
  • Po zabiegu pierś przez kilka dni może być zasiniona i bolesna.

Zalety i wady biopsji próżniowej

Zalety biopsji próżniowej

  • Zwykle zakładanie szwów nie jest konieczne, a po zabiegu pozostaje jedynie niewielka blizna.
  • Możliwe jest pobranie kilku dużych fragmentów tkanek po jednym nakłuciu igłą.
  • Możliwe jest usunięcie zmiany w całości, bez konieczności wykonywania zabiegu chirurgicznego (jeśli zmiana jest łagodna).

Wady biopsji próżniowej

  • Potrzebne znieczulenie miejscowe.
  • Zabieg kosztowny – może nie być objęty polisą ubezpieczeniową.
  • Pierś może być zasiniona lub bolesna przez kilka dni.

Zalety i wady biopsji chirurgicznej

Zalety biopsji chirurgicznej

  • Bardzo dokładna.
  • Możliwość pobrania dużego fragmentu nienaruszonej tkanki, odpowiedniego do wykonania badania histopatologicznego (czyli badania tkanki, a nie tylko komórek).
  • Możliwość zaobserwowania zakresu oddziaływania guza z otaczającymi tkankami.

Wady biopsji chirurgicznej

  • Pozostawia trwałą bliznę.
  • Konieczne jest założenie szwów chirurgicznych, powrót do stanu zdrowia sprzed zabiegu trwa dłużej.
  • Niezbędny jest czas na wygojenie się rany pooperacyjnej.
  • Większe ryzyko pojawienia się zakażenia i powstania sińców niż po biopsji igłowej.
  • Po zabiegu wygląd i tkliwość piersi mogą ulec zmianie.

Ważne jest, by omówić rodzaje biopsji ze swoim lekarzem i wybrać metodę odpowiednią dla siebie. Biorąc pod uwagę fakt, że w 8 na 10 przypadków guza piersi okazuje się on być zmianą łagodną, należy możliwie zawsze unikać inwazyjnego zabiegu chirurgicznego.

Zagadnienia do omówienia z lekarzem przed poddaniem się biopsji

  • Jakie są wyniki przeprowadzonych do tej pory badań obrazowych? Czy guzek jest duży czy mały? Czy wyniki tych badań uzasadniają potrzebę wykonania biopsji?
  • Jaki rodzaj biopsji będzie wykonany? Dlaczego właśnie ta metoda biopsji jest najodpowiedniejsza w moim przypadku?
  • Czy można w moim przypadku zastosować najmniej inwazyjny z rodzajów biopsji? Jeśli nie, jakie są tego powody?
  • Czy lekarz, który będzie wykonywał biopsję, ma odpowiednie doświadczenie w przeprowadzaniu tego typu zabiegów?
  • Czy po wykonaniu biopsji pozostanie na piersi blizna?
  • Jakie są możliwe powikłania zaproponowanej mi metody biopsji?
  • Gdzie będą badania próbki pobranych tkanek? Czy pracownia, w której będzie badana pobrana próbka, posiada odpowiednie doświadczenie w analizowaniu tego typu materiału?
  • Kiedy znane będą wyniki badania i kto mnie o nich poinformuje?
  • Kto poinformuje mnie o ewentualnej konieczności dalszego leczenia?
  • Ile będę miała czasu na podjęcie decyzji co do dalszego leczenia?
  • Czy będę mogła uzyskać kopie wyników badań?

KOMENTARZE

2 komentarze
  • Awatar
    Gość, , 22.02.2014, 05:36

    akurat cienkoigłowa jest bezbolesna, a gruboigłowa i prożniowa wymaga tylko znieczulenia mejscowgo, chyba w marzeniach lekarzy sadystów. Jak wbicie całej igły w pierś może byż bezbolesne??

  • Awatar
    Gość, , 22.02.2014, 05:35

    akurat cienkoigłowa jest bezbolesna, a gruboigłowa i prożniowa wymaga tylko znieczulenia mejscowgo, chyba w marzeniach lekarzy sadystów. Jak wbicie całej igły w pierś może byż bezbolesne??

Dodaj komentarz do artykułu

Awatar
Gość
Wybierz nick i awatar!