TaskBeat

Rehabilitacja po mastektomii

Kategorie:
Onkologia
,
Zdrowie kobiety

Choroby:
Rak piersi
Poleć stronę
Rehabilitacja po mastektomii

Radykalna mastektomia, czyli operacyjna metoda piersi, polega nie tylko na całkowitym usunięciu gruczołu sutkowego, ale także wę-łów chłonnych, znajdujących się pod pachą. Odjęcie piersi to bardzo przykry dla kobiety skutek terapii, nie tylko w sensie estetycznym...

Zabieg mastektomii, mimo że niezbędny, bo ratujący życie, niesie ze sobą wiele powikłań, takich np. jak mniejsza sprawność ręki po stronie operowanej, a zwłaszcza ograniczenia ruchomości w stawie barkowym, osłabienie siły mięśniowej obręczy barkowej, uniesienie lub obniżenie barku, odstawanie łopatek po stronie zabiegu, boczne skrzywienie kręgosłupa, a także obrzęk limfatyczny ręki po stronie zabiegu. Dlatego po zabiegu tak ważna jest kompleksowa fizjoterapia, której zadaniem jest zapobieganie występowaniu tych wszystkich zabiegu stopniowo wykonujemy pionizację pacjentek, oczywiście gdy nie ma do niej istotnych przeciwwskazań. Paniom zaleca się także w miarę aktywny tryb życia w oddziale szpitalnym, m.in. samodzielną pielęgnację, toaletę, jedzenie oraz poruszania się. Ponadto pacjentka otrzymuje pod kończynę górną po stronie operowanej specjalny „klin przeciwobrzękowy”, który pozwala na wysokie ułożeniu ręki i lepszy odpływ chłonki.

Kiedy należy rozpocząć pierwsze ćwiczenia w ramach rehabilitacji pooperacyjnej?

<div class="speech-bubble"><div class="speech-bubble-up"><div class="speech-mark-left"></div><em><a href="http://pastylka.pl/forum/rak-piersi/39381,predyspozycje-do-zachorowania-na-raka-piersi">Predyspozycje do zachorowania na raka piersi</a><br /> - Gość</em><div class="speech-mark-right"></div></div><div class="speech-bubble-down"><strong>Podyskutuj na forum!</strong></div></div>

Rehabilitacja pooperacyjna to pierwszych 6-10 dni po zabiegu. Rozpoczyna się już w pierwszej dobie po zabiegu, pod warunkiem, że nie ma powikłań i przeciwwskazań. A ćwiczyć trzeba, ponieważ ograniczone są ruchy w stawie barkowym, dochodzi do uniesienia w górę całego barku strony poddanej zabiegowi, z równoczesnym przyciśnięciem ramienia dotułowia. Upośledzone są ruchy oddechowe klatki piersiowej, występują bóle ramion, szyi i głowy. W tym etapie pozycją wyjściową do ćwiczeń jest pozycja leżąca na plecach. Wykonywane są wtedy ćwiczenia przeciwzakrzepowe oraz intensywne ćwiczenia oddechowe. Poprawiają one wydolność układu oddechowego, ruchomość klatki piersiowej, ułatwiają także odprowadzenie chłonki do układu żylnego. Dla pacjentek po radykalnej operacji sutka najkorzystniejsze jest oddychanie torem piersiowym ze względu na zwiększenie ruchomości klatki piersiowej i korzystne warunki rozciągania zrostów pooperacyjnych nasilających się głównie po radioterapii.

Torem piersiowym, czyli jak?

Prawidłowy sposób oddychania torem piersiowym polega na wykonaniu głębokiego wdechu nosem do klatki piersiowej i powolnego wydechu półprzymkniętymi ustami. Ćwiczenia należy wykonywać 2 – 3 razy dziennie nie więcej niż po 5 powtórzeń.

Od jakich ćwiczeń zacząć?

Można rozpocząć od ćwiczeń stawów ręki, tej po stronie zabiegu, obejmujących stawy dłoni, nadgarstkowe, łokciowe i barkowe. Są to ćwiczenia bardzo proste, jak zaciskanie dłoni w pięść, zginanie i prostowanie ręki w stawie łokciowym, unoszenie do góry ramion zgiętych w stawach łokciowych, przy czym zdrowa ręka podpiera tę po stronie zabiegu, unoszenie ramion wyprostowanych w stawach łokciowych, gdzie także zdrowa ręka podpiera tę po stronie zabiegu. Ważne, aby po każdym ćwiczeniu wykonać także ćwiczenia oddechowe, oraz rozluźnić rękę, np. przez potrząsanie nią w górze. Oczywiście w miarę upływu czasu rehabilitację należy rozszerzyć o ćwiczenia w pozycji siedzącej, m.in. ćwiczenia wolne stawów barkowych we wszystkich płaszczyznach, jak unoszenie barków do góry, krążenie barkami, unoszenie wyprostowanych ramion przodem i bokiem w górę. Należy też stopniowo wprowadzać ćwiczenia w pozycji stojącej, rozszerzając je o ćwiczenia z laseczką gimnastyczną, piłeczką oraz zestawem bloczkowym. M.in. unoszenie laseczki przodem w górę, nad głowę, unoszenie jej w górę i opuszczanie jej za głowę na barki, unoszenie bokiem w górę, ściskanie piłeczki w dłoni w wysokim ułożeniu ręki, przekładanie piłeczki nad głową z jednej ręki do drugiej.

Z jaką częstotliwością należy wykonywać te ćwiczenia?

Co 2 – 3 godziny, raczej w wolnym tempie. Podczas wykonywanych ruchów minimalnie przekracza się granicę bólu, unikając jednak zbyt szybkich ruchów i szarpania. Czas trwania ćwiczeń powinien wynosić około 10-15 minut.

Kobiety są często przerażone widokiem mocno spuchniętej ręki po stronie zabiegu...

Tak się dzieje, gdy operacja wymaga usunięcia także pachowych węzłów chłonnych. Dlatego zwracamy szczególną uwagę na edukację pacjentek w zakresie zadań i funkcji układu limfatycznego, bo odpowiednie ćwiczenia zapobiegną jego niewłaściwej pracy, objawiającej się obrzękiem. Pacjentki są też zawsze informowane o konieczności wykonywania autodrenażu limfatycznego. Polega on na masowaniu ręki po stronie zabiegu oraz przylegającej do niej części tułowia. Masaż ten wykonywany przez samą pacjentkę ma bardzo duże znaczenie w profilaktyce przeciwobrzękowej, gdyż polepsza przepływ krwi żylnej oraz chłonki. Powinien być wykonywany na ręce uniesionej ku górze, od dłoni w kierunku klatki piersiowej z obydwu stron reki. Powinien być wykonywany bardzo delikatnie, wolnymi ruchami, pobudzając spływ chłonki z reki do sąsiadujących węzłów chłonnych. Należy go wykonywać 1- 2 razy w ciągu dnia przez około 10 minut. Systematyczne wykonywanie automasażu limfatycznego wpływa na wytworzenie krążenia obocznego chłonki oraz na regenerację naczyń chłonnych.

Czy rehabilitację i masaż limfatyczny należy wykonywać także w  czasie rekonwalescencji?

Oczywiście! Dodam, że pacjentki po zakończonej rehabilitacji szpitalnej otrzymują dokładny instruktaż, dotyczący codziennego postępowania wraz z zestawem ćwiczeń do wykonywania w warunkach domowych. Proponowana jest opieka ambulatoryjna w przychodniach rehabilitacyjnych i pomoc w możliwościach skorzystania z opieki sanatoryjnej. Bardzo dużą rolę w motywacji pacjentek do dalszej rehabilitacji odgrywają kluby Amazonek, w których kobiety po mastektomii mogą liczyć na wsparcie oraz pomoc w powrocie do pełnej sprawności. Podkreślę też, że rehabilitacja wcześnie podjęta po zabiegu operacyjnym i kontynuowana przez całe życie może w pełni zapobiec powikłaniom pooperacyjnym i sprawić, że kobiety po mastektomii staną się pełnosprawnymi osobami.

Z mgr Joanną Orzęcką, rehabilitantką w Opolskim Centrum Onkologii, rozmawia Krystyna Raczyńska

KOMENTARZE

1 komentarz
  • Awatar
    Gość, , 19.01.2014, 16:53

    samemu trudno jest robić sobie zabiegi fizjoterapeutyczne po operacji, zwłaszcza że nie każdy ma takiego dobrego lekarza, który wyjaśni jak to robić. Ja korzystałam z drenaży limfatycznego, masażu klasycznego, ale także AQUAVIBRON, BOA_ PLUS, do tego oczywiście zmiana sposobu odżywiania, profilaktyka dietetyczna w chorobach nowotworowych -> ja akurat wolę korzystać z pomocy profesjonalistów niż samemu na zasadzie prób i błędów, zwłaszcza jak chodzi o moje zdrowie. miałam szczęście i spotkałam fantastyczną Panią Doktor Halinkę z Łodzi rehmedlodz.pl która mi bardzo pomogła, ayus77@o2.pl

Dodaj komentarz do artykułu

Awatar
Gość
Wybierz nick i awatar!