OBJAWY Parkinsona

Poleć stronę

Najczęściej pierwsze objawy występują pomiędzy 55. a 65. rokiem życia. Rozpiętość wieku wystąpienia pierwszych objawów jest jednak bardzo szeroka i sięga od 21 do 80 lat. Postać choroby i dalszy rozwój jej objawów zależą istotnie od wieku zachorowania. Najczęściej możemy spotkać osobę z chP w populacji osób pomiędzy 60. a 70. rokiem życia.

Pierwsze dolegliwości i objawy choroby Parkinsona

<div class="speech-bubble"><div class="speech-bubble-up"><div class="speech-mark-left"></div><em><a href="http://pastylka.pl/forum/parkinson/67918,choroby-parkinsona-i-powiklan">Choroby parkinsona i powikłań</a><br /> - Gość</em><div class="speech-mark-right"></div></div><div class="speech-bubble-down"><strong>Podyskutuj na forum!</strong></div></div>

Typowy początek choroby związany jest z wystąpieniem jednego lub kilku spośród następujących problemów:

Pogorszenie sprawności

Ruchy ręki lub nogi, najczęściej po jednej stronie ciała, stają się zwolnione, mniej zgrabne, z towarzyszącym uczuciem sztywności mięśni, może nastąpić zmiana charakteru pisma (małe litery), spontaniczne ruchy (gestykulacja, balansowanie rękami przy chodzeniu) stają się uboższe. Może wystąpić utykanie na jedną nogę lub szuranie nią.

Drżenie

Typowe drżenie parkinsonowskie w początkowym okresie choroby jest dyskretne, najczęściej jednostronne. Nasila się przy odwróceniu uwagi, a podczas wykonywania ruchów precyzyjnych zmniejsza się lub znika. Obejmuje bardziej palce i dłonie, mniej pozostałe części rąk, może być powstrzymane wysiłkiem woli. W terminologii medycznej drżenie tego typu nazywa się spoczynkowym. Na podstawie wspomnianych cech lekarze odróżniają drżenie w chorobie Parkinsona i w innych schorzeniach neurologicznych. W wielu przypadkach nie jest to łatwe z powodu występujących nietypowości.

Spowolnienie

Choroba Parkinsona może zacząć się ogólnym spowolnieniem, widocznym w postaci zwolnionej reakcji, trudności z rozpoczęciem ruchu, ograniczonej mimiki twarzy, wolniejszej i zamazanej mowy, spowolnienia chodu i chodzenia małymi kroczkami.

Zaburzenia postawy ciała

Jednym z pierwszych sygnałów choroby może być pochylenie sylwetki ciała, daszkowate ułożenie dłoni, zaburzenia równowagi szczególnie przy wstawaniu i zmianie kierunku ruchu. Warto mieć na uwadze, że zaburzenia równowagi jako pierwszy objaw wskazują na tzw. nietypowy parkinsonizm.

Mniej typowy początek choroby Parkinsona

Czasami chP zaczyna się trudnym do wyjaśnienia bólem barku lub całej ręki. Wystąpienie trudności ruchowych może być poprzedzone dłuższym okresem depresji, zaburzeń pamięci, ogólnego osłabienia. W tych mniej typowych przypadkach dopiero wystąpienie kolejnych objawów umożliwia właściwe rozpoznanie. Początek chP jest dyskretny, ponieważ objawy narastają stopniowo. Wielu pacjentów zauważa, że ich choroba zaczęła się po wypadku lub jakimś nieszczęśliwym wydarzeniu; po okresie dużego napięcia emocjonalnego lub wysiłku. Tłumaczy się to możliwością ujawnienia trwającego już wcześniej procesu chorobowego. W sytuacjach stresowych zwiększa się zużycie dopaminy i innych substancji przekaźnikowych mózgu, których brakuje w chP.

Jakie są najczęściej objawy rozwiniętej choroby?

Główne objawy ruchowe

W ogromnej większości przypadków chP manifestuje się co najmniej dwoma z wymienionych poniżej objawów, tworzących tak zwany zespół parkinsonowski:

  • spowolnienie ruchowe,
  • drżenie parkinsonowskie,
  • zwiększone napięcie mięśni,
  • zaburzenia postawy ciała.

Inne typowe objawy

Do głównych zaburzeń ruchowych, często dołączają się inne problemy zdrowotne, charakterystyczne dla choroby Parkinsona. Należą do nich:

  • spadki ciśnienia tętniczego, powodujące zasłabnięcia,
  • obniżenie nastroju psychicznego z możliwością wystąpienia silnej depresji i lęku,
  • zaburzenia snu,
  • spowolnienie myślenia, zaburzenia pamięci i orientacji przestrzennej,
  • zaburzenia połykania,
  • częste, uporczywe zaparcia stolca,
  • zaburzenia funkcji pęcherza moczowego, zaburzenia potencji,
  • łojotok twarzy, nadmierne ślinienie lub przeciwnie – suchość w ustach,
  • zaburzenia regulacji cieplnej ciała,
  • silne pocenie, uczucie utrudnionego oddychania, zaburzenia połykania,
  • zaburzenia równowagi obecne często w późniejszym okresie choroby.

Dalsze skutki zaburzeń ruchu

W okresie rozwiniętej chP spowolnienie może przyjmować skrajne nasilenie, kiedy chory zastyga w bezruchu i bez dodatkowej pomocy nie może ruszyć z miejsca. Sztywność i bezruch nasilające się w środku nocy, mogą budzić chorego ze snu, ponieważ nie jest on w stanie poruszyć się w łóżku, żeby zmienić ułożenie ciała. Upośledzenie ruchów naprzemiennych utrudnia wykonywanie czynności wymagających częstej zmiany kierunku ruchu, na przykład obracanie przedmiotów, krojenie itp. Dotyczy to również gryzienia i żucia, co w efekcie nasila kłopoty z połykaniem.

Zaburzenia postawy ciała i równowagi są w późniejszym okresie powodem częstych upadków. Nieprawidłowa, zgarbiona sylwetka ciała przyspiesza narastające z wiekiem zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa.

Drżenie parkinsonowskie przebiega różnie: obecne jako jeden z pierwszych objawów, może później zniknąć, może także rozszerzyć się na drugą stronę ciała. Przypomina ruch kręcenia pigułek lub liczenia pieniędzy. W typowych przypadkach jest najsilniejsze, kiedy ręce lub nogi pozostają w spoczynku, a zmniejsza się podczas ruchu zamierzonego lub podczas utrzymywania jakiejś pozycji. W związku z tym klasyczne drżenie parkinsonowskie nie upośledza istotnie codziennych czynności. Jednak u niektórych chorych może ono mieć charakter mieszany, czyli być podobnie silne zarówno w spoczynku, jak i w ruchu.

Źródło: "Poradnik dla osób z chorobą Parkinsona" Jakub Sienkiewicz

WIĘCEJ O Parkinsonie