TaskBeat

Wiremia

Kategorie:
Epidemiologia

Choroby:
HIV
Poleć stronę
Wiremia

Wiremia (ang. viral load - VL; ładunek wirusa) to termin określający ilość wirusa zawartą w mililitrze (ml) krwi.

Testy określające poziom wiremii określają liczbę cząstek HIV w surowicy krwi. Robi się to poszukując materiału genetycznego HIV, to znaczy RNA HIV.

Wynik poziomu wiremii przedstawiany jest jako liczba kopii RNA wirusa w mililitrze krwi (RNA HIV/ml). Niekiedy wynik wiremii przedstawiany jest w skali logarytmicznej (log10).

<div class="speech-bubble"><div class="speech-bubble-up"><div class="speech-mark-left"></div><em><a href="http://pastylka.pl/forum/hiv/11160,wirus-hiv-ile-potrafi-przezyc-poza-organizmem">Wirus hiv - ile potrafi przeżyć poza organizmem</a><br /> - TrUsKa2006</em><div class="speech-mark-right"></div></div><div class="speech-bubble-down"><strong>Podyskutuj na forum!</strong></div></div>

Istnieje kilka różnych metod oznaczania poziomu wiremii wykorzystujących techniki molekularne.

Wiremia – jak interpretować wyniki?

Im więcej HIV jest we krwi, im wyższy jest poziom wiremii, tym szybciej może się obniżać liczba komórek CD4 i zwiększać ryzyko wystąpienia objawów lub chorób związanych z zakażeniem w ciągu najbliższych kilku lat.

Poziom wiremii we krwi ulega zmianom u osób nieleczonych lekami antyretrowirusowymi. Wykazano, że dwa kolejne testy wykonywane z tej samej próbki krwi mogą dawać wyniki różniące się od siebie trzykrotnie. Oznacza to, że powodu do niepokoju nie ma, kiedy poziom wiremii wzrośnie na przykład z 5 000 do 15 000 kopii RNA HIV/ml.

Jeśli wyniki wiremii w ciągu kilku miesięcy wykazują tendencję rosnącą lub kiedy wzrost jest większy od trzykrotnego, wówczas może to być powodem do obaw. Jednak zanim zacznie się wpadać w przerażenie, lepiej powtórzyć badanie i sprawdzić, jak jest naprawdę.

By możliwe było porównanie kolejnych wyników poziomu wiremii wskazane jest wykonywanie tych badań w tym samym laboratorium, tą samą metodą.

Co może wpływać na wysokość wiremii?

Na wysokość wiremii, podobnie jak na liczbę komórek CD4, może wpływać wiele czynników. Szczególną uwagę należy zwrócić na szczepienia, a także inne infekcje (na przykład przeziębienie), po których dochodzi do przejściowego wzrostu poziomu wiremii.

Nie powinno się dokonywać pomiarów wiremii:

  • w czasie trwania lub w ciągu 4 tygodni po skutecznym wyleczeniu jakiejkolwiek innej infekcji,
  • w ciągu 4 tygodni od ustąpienia objawów jakiejkolwiek innej choroby,
  • w ciągu 4 tygodni od jakiegokolwiek szczepienia.

Czy u pacjentów leczonych i nieleczonych lekami antyretrowirusowym tak samo ocenia się wynik wiremii?

Badania wykazały, że u nieleczonych pacjentów poziom wiremii i liczba komórek CD4 może pomóc w przewidywaniu przebiegu zakażenia HIV.

Wśród osób z taką samą liczbą komórek CD4, te które mają wyższy poziom wiremii wykazują tendencję do szybszego pojawienia się objawów, niż osoby mające wiremię niską.

Z kolei wśród mających taki sam poziom wiremii osoby z niższą liczbę komórek CD4 mają tendencję do szybszego pojawienia się objawów związanych z zakażeniem HIV.

W obserwacjach prowadzonych przez wiele lat wykazano, iż gorzej odpowiadają na leczenie osoby, które w momencie rozpoczynania terapii antyretrowirusowej mają:

  • liczbę komórek CD4 niższą od 200/mm3,
  • poziom wiremii powyżej 100 000 kopii RNA HIV,
  • chorują na którąś z chorób wskaźnikowych AIDS.

Efekty leczenia antyretrowirusowego

Skuteczne leczenie antyretrowirusowe powodować ma obniżenie się poziomu wiremii. Po rozpoczęciu terapii powinno się skontrolować poziom wiremii po 4 – 12 tygodniach jej trwania, by sprawdzić, jak mocno się obniżył.

Za ZNACZĄCE zmiany poziomu wiremii uważa się przynajmniej 3- krotny jej spadek lub wzrost, lub zmianę o 0,5 log10.

Jeżeli po około 6 miesiącach od rozpoczęcia terapii poziom wiremii nie obniży się poniżej granicy wykrywalności, powinno się:

  • sprawdzić dokładność przyjmowania leków,
  • wykluczyć ewentualne złe wchłanianie leków,
  • powtórzyć oznaczenie poziomu wiremii, dla udokumentowania nieskuteczności leczenia,
  • rozważyć ewentualną zmianę terapii.

Szybkość obniżania się poziomu wiremii zależy od jej wyjściowego poziomu (im jest ona wyższa przed rozpoczęciem leczenia, tym wolniej ulega obniżeniu) i liczby komórek CD4 (im jest ich mniej, tym mniejsza może być odpowiedź wirusologiczna), ale także od siły działania stosowanych leków, stopnia przestrzegania zaleceń dotyczących ich przyjmowania, wcześniej przyjmowanych leków oraz ewentualnego współwystępowania infekcji oportunistycznych.

Zmiany w poziomie wiremii czasem wyrażane są w skali logarytmicznej. I tak na przykład jeśli poziom wiremii obniżył się ze 100 000 do 10 000 kopii RNA HIV/ml oznacza to zmniejszenie o 1 log10 (dziesięciokrotnie). Jeśli poziom wiremii obniżył się ze 100 000 do 1 000 kopii RNA HIV/ml jest to zmniejszenie o 2 log10 (stukrotnie).

Tak więc poziom wiremii 30 000 kopii RNA HIV/ml = 4,4 log10, a wiremia 3,6 log10 = 4 000 kopii.

Co znaczy „niewykrywalny poziom wiremii”?

Testy oznaczające poziom wiremii mają granicę (ang. cut-off), poniżej której nie mogą wykrywać HIV. Nazywa się ją granicą wykrywalności, która jest różna dla różnych testów.

Jednakże kiedy poziom wiremii jest zbyt mały, by mógł zostać określony przez test, nie oznacza to, że nie ma go w organizmie. Wirus ciągle może się znajdować we krwi, ale w ilościach zbyt małych, by mógł to „zauważyć” test. Trzeba też pamiętać, że test mierzy tylko ilość wirusa we krwi. Nawet jeśli wiremia we krwi nie jest wykrywalna nie znaczy to wcale, że niewykrywalna jest też w innych częściach organizmu.

Jaki jest poziom wykrywalności dostępnych obecnie testów?

U testach używanych dawniej najniższym poziomem wykrywalności było 400 lub 500 kopi RNA HIV/ml. Obecnie coraz powszechniej stosowane są testy wyrywające powyżej 40 – 50 kopii/ml. Istnieją już testy wykrywające mniejsze liczby kopii RNA HIV, ale na razie używane są przede wszystkim w badaniach klinicznych.

Jakie są zalety „niewykrywalnego” poziomu wiremii?

Przynajmniej z dwóch powodów warto dążyć to tak niskiego poziomu wiremii:

  • kiedy wiremia jest niższa od 50 kopii RNA HIV/ml ryzyko postępu zakażenia do AIDS jest bardzo małe,
  • podobnie niewielkie jest ryzyko powstania oporności na leki antyretrowirusowe.

Zgodnie z obecnymi zaleceniami obniżenie poziomu wiremii do mniej, niż 50 kopii RNA HIV/ml jest celem stosowanego leczenia.

Od rozpoczęcia terapii do osiągnięcia „niewykrywalnego poziomu wiremii” mija zwykle od 3 do 6 miesięcy. Na ogół jest tak, że im wyższy jest poziom wiremii przed rozpoczęciem leczenia antyretrowirusowego, tym więcej czasu mija do pożądanego obniżenia jej poziomu. U części pacjentów trwa to krócej, od 4 do 12 tygodni. Ale niewielkiej niektórym może się to nie udać.

U osób, które zaczynają przyjmować leki antyretrowirusowe po raz pierwszy prawdopodobieństwo obniżenia się wiremii poniżej granicy wykrywalności jest znacznie większe, niż u osób, które już wcześniej przyjmowały leki antyretrowirusowe.

Jeśli po zmianie leków poziom wiremii nie obniży się poniżej 50 kopii RNA HIV/ml niektórzy lekarze będą zalecali zmianę leków lub dodanie jeszcze jednego leku (najlepiej po wykonaniu testów oporności i wykazaniu, że dodany lek będzie działał). Jednakże lekarze różnią się w poglądach na to, jak szybko leki powinny zostać zmienione. Zależy to także od liczby leków przyjmowanych w przeszłości. Niektórzy uważają, że zmian trzeba dokonać szybko, by zmniejszyć ryzyko rozwoju oporności na leki. Inni z kolei sądzą, że takie podejście może pozbawić pacjenta terapii, z której ciągle odnosi korzyści.

Co znaczy niewielki wzrost poziomu wiremii w czasie skutecznego dotąd leczenia?

Osoby, które w czasie leczenia osiągnęły niewykrywalny poziom wiremii mogą doświadczać od czasu do niewielkich wzrostów jej poziomu. W literaturze anglojęzycznej nazywają się one „blips”. Zwykle dzieje się tak, że poziom wiremii z niewykrywalnego wzrasta do 100 – 200 kopii RNA HIV/ml (inni uważają, że nawet do 500 – 1 000/ml) w jednym badaniu, a w następnym znowu jest poniżej granicy wykrywalności. To się zdarza i nie musi oznaczać, że leczenie nie jest skuteczne. Większość takich „blips” jest wynikiem błędów laboratoryjnych.

Jeśli jednak poziom wiremii w kolejnych badaniach rośnie jest to sygnałem, iż leczenie może być nieskuteczne i istnieje ryzyko powstania oporności. W takiej sytuacji wskazane byłoby przedyskutowanie z lekarzem zmiany dotychczasowego leczenia, zanim pojawi się oporność na leki.

Jeśli kolejny zestaw leków może z dużym prawdopodobieństwem zmniejszyć poziom wiremii poniżej granicy wykrywalności, wówczas im szybciej dokona się zmiany leków, tym mniejsze ryzyko postania oporności. Ale jeśli pozostało do wykorzystania niewiele zestawów leków lekarz może zalecać późniejszą zmianę.

Czy niewykrywalna wiremia oznacza, że żyjący z HIV człowiek nie jest już zakaźny?

Wysoki poziom wiremii we krwi oznacza zwykle, iż poziom wiremii w narządach płciowych (nasieniu lub wydzielinach z pochwy) jest również wysoki. Wiadomo, że im wyższy poziom wiremii, tym łatwiej HIV przenosi się na partnerów seksualnych.

Leczenie antyretrowirusowe zmniejsza poziom wiremii we krwi, zwykle też w nasieniu i wydzielinie pochwy. Jednakże nawet jeśli poziom wiremii we krwi jest poniżej granicy wykrywalności nie musi to oznaczać, że HIV jest również nieoznaczalny także w nasieniu lub w wydzielinie pochwy. Ryzyko zakażenia partnera/partnerki seksualnej w następstwie kontaktów seksualnych bez zabezpieczenia (czyli bez użycia prezerwatywy) ciągle istnieje. Dodatkowo zwiększać je mogą nierozpoznane lub nieleczone inne choroby przenoszone drogą płciową, które powodują wzrost poziomu wiremii w narządach płciowych.

Jak często powinno się dokonywać oznaczeń poziomu wiremii?

Pacjent, który nie przyjmuje jeszcze leków antyretrowirusowych i którego liczba komórek CD4 jest wyższa od 500/mm2 powinien kontrolować poziom wiremii co 3, najrzadziej co 6 miesięcy. Wiadomo już bowiem, iż ryzyko postępu zakażenia jest większe u osób mających poziom wiremii powyżej 50 000 kopii RNA HIV/ml, nawet jeśli liczba komórek CD4 jest wyższa od 500/mm3.

Przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu terapii antyretrowirusowej powinno się dokonać pomiarów dwukrotnie, by później mieć możliwość porównywania wyników i oceny skuteczności leczenia.

Po rozpoczęciu terapii możliwe jest uzyskanie informacji o skuteczności leczenia po miesiącu, i później po kolejnych 3 miesiącach. Późniejsze oznaczenia powinny być dokonywane co 3 miesiące.

Jeśli pomiar wiremii wykaże wzrost poziomu wiremii wówczas powinien zostać wykonany kolejny test, po 2 – 4 tygodniach, dla potwierdzenia tego wyniku. Oznaczenia poziomu wiremii i liczby komórek CD4 powinny być wykonywane w tym samym czasie.

Tagi: aids, test na hiv, hiv

Dodaj komentarz do artykułu

Awatar
Gość
Wybierz nick i awatar!